
'Uçan Şey' deyince at akla geldi biliyorum, ama konu atlarla ilgili değil, uçmakla ilgili.
Uçmak benim için yürümek gibi bir şey. Diğer insanlar nasıl uçamıyor anlamıyorum. İnsanoğlu hâlâ yeteneklerinin fizikleriyle ilgili olduğunu sanıyor. Bütün bu saçmalık derecesinde gerçekliği olan anlamsız olaylara tanık oldukça insanoğlu için beyin adı verilen organın bir lüks olduğunu düşünüyorum. Nasıl olur da bir insan uçabileceği gerçeğini reddetmekte bu kadar inatçı olur anlamak mümkün değil; üstelik, uçmanın bu kadar çok yolu varken..
Ben uçuşlarımda doğal yoları tercih etmeyi seviyorum. Yani, sadece yukarı doğru yükseliyorum. Yerçekimi denen sanal olguyla aramdaki bağı koparmak benim için bir eğlence kaynağı. Bunu fark ettiğimde, önceleri, bu abzürt hadiseyi uçamayan (beyinleri lüks gelen) insanlardan saklamayı denedim. Fekat yüzlerindeki "n'oluyo lan!" ifadesi o kadar komik gelmeye başladı ki, bu atraksiyon benim için yegane doyum aracı halini aldı. Başka yaşamsal gezegenler olduğuna gözü kapalı inanan birinin uçuşumu izlediğinde yüzünün aldığı aptal hali izlemek inanın kelimelerle anlatılacak kadar nesnel bir zevk değil.
(...)
Benim deli olduğumu, daha da ilginci Yerkrüre'ye ait olmadığımı düşünen insanlar var. Yerküre'nin (on)bin yıl sonrasını gerçekten görmek isterdim..
(...)
Uçmak gerçekten zevkli. Fekat yanınızda uçan başka biri(leri) yoksa, daha da kötüsü uçmanız anlaşılamamaktan çıkıp suç halini alıyorsa[...]
(...)
DONDURULMAK İSTİYORUM!!!
[Bir akıl hastasının hastane görüşme kayıtlarından çok büyük zahmet ve risklerle alınmıştır.]
-o-
2 yorum:
Rüyalarımda çoğunlukla uçtuğumu görürüm. Ama öyle Superman gibi salakça değil de, Miyazaki karakterlerinden Kiki gibi...
Benim için rahatlatıcı, sevinçli, huzur dolu duygularla uyandığım güzel rüyalardır uçtuğumu gördüklerim.
Aklıma Yasemin Mori'nin şarkısı geldi..
Ben işte dün yine yürüyordum
Sen vardın aklımda...
Yok yürümek değildi bu
Ben resmen uçuyordum havalarda !
Yerlerde kurular var
Havaysa durgun...
Evet evet uçuyordum kuşlarla !
Yorum Gönder